Η Jotun πέτυχε μείωση 11,1 εκατ. τόνων CO₂ αποδεικνύοντας ότι η βελτιστοποιημένη απόδοση της γάστρας εξασφαλίζει τεράστια περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη.
Η ναυτιλιακή βιομηχανία βρίσκεται υπό συνεχή πίεση για τη δραστική μείωση του περιβαλλοντικού της αποτυπώματος. Σε αυτό το πλαίσιο, η Jotun αναδεικνύει μια κρίσιμη παράμετρο που συχνά διαφεύγει της προσοχής, αλλά έχει τεράστιο αντίκτυπο: την αποφυγή εκπομπών ρύπων μέσω της βελτιστοποιημένης απόδοσης της γάστρας.
Η αυστηρή μεθοδολογία σύμφωνα με το πρότυπο ISO 19030
Οι επαληθευμένη μείωση των εκπομπών άνθρακα δεν αποτελεί έναν θεωρητικό υπολογισμό, αλλά βασίζεται σε ένα αυστηρό πλαίσιο αξιολόγησης. Η μεθοδολογία εστιάζει στη μέση απώλεια ταχύτητας των πλοίων σε σύγκριση με τα πρότυπα αναφοράς του κλάδου, όπως αυτά ορίζονται στο ISO 19030. Για την εξαγωγή των συμπερασμάτων, η Jotun χρησιμοποιεί το μοντέλο πρόβλεψης εκπομπών DNV MASTERv2, το οποίο συνδυάζεται με δεδομένα AIS για την κίνηση των πλοίων και στοιχεία της ίδιας της εταιρείας σχετικά με την απώλεια ταχύτητας σε έναν τυπικό πενταετή κύκλο δεξαμενισμού. Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η αξιολόγηση ακολουθεί τις αρχές του ISO 19030, μετρώντας τη μέση απώλεια ταχύτητας κατά τα τελευταία τέσσερα έτη του κύκλου, όπου η θαλάσσια ρύπανση της γάστρας είναι συνήθως πιο έντονη.
Οικονομικά οφέλη και περιβαλλοντικός αντίκτυπος
Τα αποτελέσματα αυτής της προσέγγισης είναι εντυπωσιακά τόσο σε περιβαλλοντικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Το 2024, η Jotun παρουσίασε στοιχεία που έδειχναν ότι τα πλοία που χρησιμοποιούν τα προϊόντα της απέφυγαν την έκλυση 11,1 εκατομμυρίων τόνων CO₂. Aυτό το επίπεδο απόδοσης αντιστοιχεί σε εξοικονόμηση κόστους καυσίμων ύψους περίπου 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τα συγκεκριμένα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την τεράστια κλίμακα της δυνητικής επιχειρησιακής αξίας που συνδέεται άμεσα με την κατάσταση της γάστρας και την ομαλή πλεύση του πλοίου.
Για το έτος 2025, τα μεγέθη επαληθεύονται με τις ίδιες ακριβώς προϋποθέσεις και τη μεθοδολογία του DNV που χρησιμοποιήθηκε το προηγούμενο έτος. Οι νέες εκτιμήσεις παρουσιάζουν ένα περιθώριο διακύμανσης μεταξύ +2,5 και -2,0 εκατομμυρίων τόνων CO₂, επιβεβαιώνοντας τη σταθερότητα της στρατηγικής της εταιρείας. Συμπερασματικά, η επένδυση σε προηγμένα συστήματα επίστρωσης δεν αποτελεί πλέον μόνο μια τεχνική επιλογή συντήρησης, αλλά μια στρατηγική απόφαση που συνδυάζει τη βιώσιμη ανάπτυξη με τη δραστική μείωση του λειτουργικού κόστους στη σύγχρονη ναυτιλία.
